Błędy w formularzu PIT-O

W składanym za 2008 r. formularzu “odliczeniowym” PIT-O znajdują się dane, które powinny mieć zastosowanie dopiero w przyszłym roku (w rozliczeniu za 2009 r.). Powstałe zamieszanie wymagało kolejnej “powielaczowej” interwencji ministerstwa finansów:

“W związku z pojawiającymi się wątpliwościami dotyczącymi konstrukcji załącznika PIT/O za 2008 r., Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje.

Podatnicy, którzy są uprawnieni do skorzystania z ulgi na dzieci i składają wraz z zeznaniem podatkowym za 2008 r. załącznik PIT/O, nie mają obowiązku wypełniania części E tego druku. Informacja taka widnieje zarówno na formularzu (treść przypisu czwartego), jak i na stronie siódmej w broszurze informacyjnej do tego załącznika.

Jeżeli jednak podatnik nie zwróci uwagi na wyjaśnienia zawarte na druku PIT-O i broszurze oraz:
- wypełni część E formularza (przeznaczoną do rozliczenia ulgi prorodzinnej na nowych obowiązujących począwszy od 2009 r., zasadach) – nie będzie wzywany do urzędu skarbowego, gdyż nie jest to błąd wymagający korekty;
- zastosuje do rozliczenia za 2008 r. nowe zasady (tj. zastosuje miesięczną konstrukcję ulgi prorodzinnej) – nie straci prawa do ulgi w wysokości obowiązującej dla rozliczenia za 2008 r. Błąd ten będzie mógł naprawić poprzez złożenie korekty zeznania podatkowego. Czynności tej można dokonać w każdym czasie, aż do chwili przedawnienia zobowiązania podatkowego za dany rok.

Określając wzory formularzy Minister Finansów bierze pod uwagę przede wszystkim obowiązujące przepisy podatkowe, ale również stara się aby ich konstrukcja miała charakter uniwersalny, tak aby mogły one służyć podatnikom przez kilka lat.

Przepisy nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały uchwalone pod koniec 2008 r. i zawierały zmiany zarówno w odniesieniu do dochodów uzyskanych w 2008 r., jak i do kolejnych lat podatkowych. Z tych też względów, prace nad określeniem wzorów zeznań podatkowych za 2008 r. (i ich załączników) musiały zostać wstrzymane do czasu ogłoszenia nowych regulacji. W praktyce oznaczało to, że na opublikowanie oraz dystrybucję nowych wzorów zeznań pozostało bardzo niewiele czasu (jeden miesiąc).

Termin ukazania się nowych wzorów zeznań był bardzo ważny dla określonej grupy podatników. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na osobach niemających miejsca zamieszkania w Polsce, ciąży obowiązek złożenia zeznania podatkowego przed opuszczeniem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stąd osoba niebędąca rezydentem Polski, która w styczniu lub lutym opuściła terytorium Polski jest zobligowana do złożenia przed tym dniem nie tylko zeznania podatkowego za rok 2008 ale również za rok 2009.
Aby umożliwić prawidłowe rozliczenie dochodów uzyskanych za 2009 r. należało również, w trybie pilnym, opracować kolejne wzory zeznań podatkowych dotyczące rozliczenia dochodów za 2009 r.
Biorąc powyższe pod uwagę zdecydowano się na określenie takiej konstrukcji zeznań podatkowych i ich załączników, które umożliwiałyby prawidłowe obliczenie zobowiązania podatkowego za rok 2008 jak i kolejne (uwzględniające zmiany wprowadzone nowelizacją ustawy).
Resort finansów ocenił, że tego rodzaju rozwiązanie będzie korzystne, bowiem pozwala na:
- efektywne wykorzystanie nakładu formularzy podatkowych wydrukowanych w ramach akcji rozliczeniowej „PIT 2008” (mogą być wykorzystane do rozliczenia dochodów za 2009, i to zarówno w trakcie tego roku podatkowego jak i po jego zakończeniu),
- wywiązanie się podatników rozliczających swoje dochody w trakcie 2009 r. (i za ten rok) z ciążących na nich obowiązków związanych z podaniem danych identyfikacyjnych dziecka, z tytułu którego korzystają z ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga na dzieci, której nowy kształt nadała wspomniana wyżej nowelizacja),
- zapoznanie się podatników z nowymi wymogami w zakresie korzystania z ulgi na dzieci z odpowiednio dużym wyprzedzeniem.”

Korekta deklaracji i zwrot nadpłaconego VAT możliwe po rozwiązaniu spółki cywilnej

Brak możliwości złożenia korekty deklaracji i wniosku przez wspólników rozwiązanej spółki cywilnej o stwierdzenie nadpłaty podatku VAT za okres, w którym spółka prowadziła działalność jest niezgodne z Konstytucją.
Tak orzekł Trybunał Konstytucyjny w wyroku wydanym 10 marca 2009 r. w odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
TK orzekł, że art. 75 § 2 pkt 1 lit. b i § 3 oraz art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w zakresie, w jakim nie regulują trybu złożenia korekty deklaracji i wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku od towarów i usług przez byłych wspólników rozwiązanej spółki cywilnej będącej podatnikiem tego podatku, są niezgodne z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji i nie są niezgodne z art. 64 ust. 3 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny wskazał na różnice w sposobie traktowania spółki cywilnej, w ramach której wspólnicy prowadzą wspólną działalność gospodarczą, na gruncie prawa cywilnego i podatkowego. Niezależnie od braku zdolności prawnej na tle prawa cywilnego spółka ta jest bowiem uznawana za podatnika podatku VAT. Kontrowersje, jakie powstają, ujawniają się najdobitniej w kontekście rozwiązania spółki. Przepisy kodeksu cywilnego nie wyodrębniają i nie regulują precyzyjnie fazy likwidacji spółki cywilnej. W praktyce funkcjonowania organów podatkowych przyjęta jest więc interpretacja, w myśl której spółka traci swój byt prawny – jako podatnik podatku VAT – z chwilą zaistnienia przyczyny rozwiązania spółki.
Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej i ustawy o VAT na wspólnikach rozwiązanej spółki cywilnej ciąży odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki, a także obowiązek sporządzenia tzw. spisu z natury i zapłaty podatku VAT od remanentu likwidacyjnego. Nie mają oni natomiast możliwości złożenia korekty deklaracji i wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku VAT za okres, w którym spółka prowadziła działalność. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, rozwiązanie takie narusza zasadę sprawiedliwości społecznej, rozpatrywaną w powiązaniu z wyrażonymi w art. 64 ust. 1 Konstytucji gwarancjami ochrony własności i innych praw majątkowych. Istniejąca niespójność rozwiązań prawa cywilnego i podatkowego oraz asymetria praw i obowiązków stosunku prawno-podatkowego powodują bowiem, że wspólnicy – jako osoby ponoszące ekonomiczny ciężar podatku i będące współwłaścicielami majątku spółki – nie mają możliwości odzyskania nienależnego świadczenia podatkowego.
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw (P 80/2008).

PIT-37 za 2008 r. można będzie wysłać ze strony www

Minister Finansów, odpowiadając na zapotrzebowanie społeczne, planuje umożliwić składanie wybranych deklaracji za pomocą elektronicznych środków komunikacji bez konieczności podpisywania ich bezpiecznym podpisem kwalifikowanym.

Zapowiadane ułatwienia w składaniu zeznań rocznych PIT-37 za rok 2008 powiązane są ze zmianami w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60, ze zmianami). Ministerstwo Finansów przewiduje wejście w życie powyższych zmian ma przełomie marca i kwietnia bieżącego roku. W tym również terminie udostępniony zostanie formularz interaktywny PIT-37, który umożliwi złożenie zeznania bez konieczności opatrywania go bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Składane zeznanie roczne będzie weryfikowane pod względem poprawności rachunkowej. Podpis zapewniający autentyczność zeznania podatkowego oparty będzie na następujących cechach informacyjnych podatnika składającego zeznanie: numer NIP, imię (pierwsze), nazwisko, numer PESEL (jeśli podatnik posiada ten numer), data urodzenia, kwota przychodu z zeznania lub rozliczenia rocznego za rok 2007.

System informatyczny Ministerstwa Finansów przyjmując zeznanie wygeneruje podatnikowi numer referencyjny. Będzie on wykorzystywany do pobrania urzędowego poświadczenia odbioru, które będzie potwierdzeniem wywiązania się z obowiązku złożenia zeznania. Przygotowane rozwiązanie zapewni integralność złożonych danych, będzie również dokumentować datę złożenia zeznania rocznego.

Dotychczas stosowane metody składania zeznania rocznego PIT-37 (dokumenty papierowe oraz zeznania elektroniczne opatrzone bezpiecznym podpisem kwalifikowanym) zostaną zachowane.

Ponadto, po wejściu w życie znowelizowanych przepisów, likwidacji ulegnie obowiązek zawiadamiania Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze składania deklaracji w formie elektronicznej przez osoby posiadające już kwalifikowany bezpieczny podpis elektroniczny.

Uproszczeniu ulegnie również procedura udzielania pełnomocnictw do składania deklaracji drogą internetową przez osoby upoważnione. Zmienione procedury nie będą wymagały ponownego ich uruchamiania po zmianie certyfikatu podpisu elektronicznego. Takie pełnomocnictwo do składania deklaracji w wersji elektronicznej nie będzie podlegać opłacie skarbowej.

Wyjaśnienia MF w sprawie pojęcia “budowla” w podatku od nieruchomości

Interpelacja nr 6847 do ministra finansów w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych

Szanowny Panie Ministrze! Sprawa dotyczy niedociągnięcia w przepisach podatkowych, związanego z definicją budowli. Obecnie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych odsyła w tym względzie do przepisów prawa budowlanego (art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), które jednak nie pozwala na uniknięcie rozbieżności stanowisk przy ustalaniu podstaw opodatkowania, tzn. zaliczaniu konkretnych obiektów do budynków, budowli lub urządzeń (maszyn). Niezwykle ważne jest takie zdefiniowanie pojęcia budowli, by nie było nie tylko wątpliwości, lecz by była pewność, że dla celów podatkowych nie wolno wydzielać z całości budowli części opodatkowanych i nieopodatkowanych.

W związku z powyższą sytuacją pragnę prosić o odpowiedź na pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów zakłada wprowadzenie do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych precyzyjnej definicji budynków, budowli oraz urządzeń?

2. Jeżeli tak, to kiedy ww. zmiana mogłaby być wprowadzona?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 12 listopada 2008 r.

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 6847 w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych

Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana Michała Jarosa, posła na Sejm RP, z dnia 12 listopada 2008 r., w sprawie definicji budowli w przepisach podatkowych, nadesłaną przy piśmie marszałka Sejmu z dnia 11 grudnia 2008 r., znak: SPS-023-6847/08, uprzejmie informuję.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.), są m.in. budynki oraz budowle. Ich definicje na potrzeby opodatkowania określone są w art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy.

Budynek jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Budowlę stanowi obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Pojęcie budynku w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych jest zgodne z pojęciem budynku w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.). Jest to definicja zamknięta określająca niezbędne elementy budynku, których zidentyfikowanie, a tym samym określenie przedmiotu opodatkowania nie powinno budzić wątpliwości.

Definicja budowli w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zawiera odesłanie do dwóch pojęć z ustawy Prawo budowlane, tj. do obiektu budowlanego niebędącego budynkiem ani obiektem małej architektury oraz urządzenia budowlanego związanego z obiektem budowlanym, zapewniającego możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pierwsze z pojęć jest tożsame z definicją budowli z prawa budowlanego. Drugie oznacza urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, takie jak przyłącza i urządzenia instalacyjne.

Pojęcie budowli w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych obejmuje więc swoim zakresem obiekty, które stanowią budowle zgodnie z prawem budowlanym, oraz wszelkiego rodzaju urządzenia budowlane, jeśli zostanie stwierdzony ich związek użytkowy z obiektem budowlanym.

Za budowlę, w świetle powołanych przepisów, należy uważać każdy obiekt budowlany, którego nie można zakwalifikować jako budynku ani obiektu małej architektury, gdyż nie spełnia niezbędnych kryteriów przewidzianych dla tych obiektów.

Definicje powyższe odwołują się do prawa budowlanego, a więc dziedziny prawa, która w sposób najbardziej precyzyjny reguluje pojęcia z zakresu budownictwa, w tym pojęcie budynku i budowli. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych właśnie z tego względu, a także z powodów systemowych nie zawierają odmiennych uregulowań w zakresie definicji budynku i budowli.

Problemy ze stosowaniem definicji budowli wynikają z jej negatywnego i otwartego charakteru, a także z dużego zróżnicowania i stopnia skomplikowania obiektów stanowiących budowle. Istnieją również obiekty, które tylko w części stanowią budowle, zgodnie z powołanymi przepisami. Wszystko to wpływa na brak możliwości precyzyjnego uregulowania omawianej materii. Prawo budowlane jedynie przykładowo wymienia obiekty, które są budowlami, nie określając ich zamkniętego katalogu.

W związku z tym nie jest możliwe uregulowanie tej kwestii bardziej szczegółowo w ustawie podatkowej.

Ze względów systemowych najlepszym rozwiązaniem byłoby uszczegółowienie przepisów Prawa budowlanego w zakresie budowli. Pozytywnym przykładem jest nowelizacja art. 3 pkt 3 ustawy (która weszła w życie 26 września 2005 r.) polegająca na wpisaniu jako przykładu części budowlanej urządzeń technicznych części budowlanych elektrowni wiatrowych, co położyło kres wątpliwościom, jaki jest zakres opodatkowania tych obiektów.

Należy podkreślić, że w przypadku wątpliwości co zakwalifikowania obiektu jako budowli organ podatkowy może powołać biegłego dysponującego wiedzą specjalistyczną (eksperta w dziedzinie prawa budowlanego) w celu wydania opinii. Możliwość taką przewiduje art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). W tym też kierunku idzie praktyka organów podatkowych przy dokonywaniu wymiaru podatku w przypadku kwestionowania składanych przez podatników deklaracji na podatek od nieruchomości.

Podsekretarz stanu Katarzyna Zajdel-Kurowska

Warszawa, dnia 30 grudnia 2008 r.

Za portalem skarbowcy.pl

Opodatkowanie zysków na walucie “Skarbówka szybciej mówi niż myśli” :)

Za RMF:

“Polski fiskus w oparach absurdu
Skarbówka straszy. Osoby, które zarobiły na sprzedaży waluty i nie wpisały zysku do zeznania podatkowego, zostaną skontrolowane i ukarane. Ani fiskus, ani Ministerstwo Finansów nie mają jednak na razie pomysłu na to, jak kontrole przeprowadzić. Ale zapewniają, że wszystko w imię sprawiedliwości społecznej…
Kupując i sprzedając waluty nie zawieramy z kantorem umowy, a jedynie wręczamy i odbieramy gotówkę. Tego typu transakcje są więc praktycznie nie do skontrolowania. Resort finansów twardo stoi jednak na swoim stanowisku. Jeżeli ktoś musi opodatkować swoje dochody z tytułu gry na giełdzie, to tym bardziej z tytułu gry na różnicy kursowej – powiedział reporterce RMF FM Kamili Biedrzyckiej Szymon Milczanowski z Ministerstwa Finansów.
Na razie wygląda jednak na to, że po pierwsze – skarbówka szybciej mówi, niż myśli. Po drugie, chce zniechęcić Polaków do handlu walutą, a po trzecie – zamiast ścigać prawdziwych przestępców finansowych – traci czas.”