Interpelacja nr 6847 do ministra finansów w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych
Szanowny Panie Ministrze! Sprawa dotyczy niedociągnięcia w przepisach podatkowych, związanego z definicją budowli. Obecnie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych odsyła w tym względzie do przepisów prawa budowlanego (art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), które jednak nie pozwala na uniknięcie rozbieżności stanowisk przy ustalaniu podstaw opodatkowania, tzn. zaliczaniu konkretnych obiektów do budynków, budowli lub urządzeń (maszyn). Niezwykle ważne jest takie zdefiniowanie pojęcia budowli, by nie było nie tylko wątpliwości, lecz by była pewność, że dla celów podatkowych nie wolno wydzielać z całości budowli części opodatkowanych i nieopodatkowanych.
W związku z powyższą sytuacją pragnę prosić o odpowiedź na pytania:
1. Czy Ministerstwo Finansów zakłada wprowadzenie do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych precyzyjnej definicji budynków, budowli oraz urządzeń?
2. Jeżeli tak, to kiedy ww. zmiana mogłaby być wprowadzona?
Z poważaniem
Poseł Michał Jaros
Warszawa, dnia 12 listopada 2008 r.
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 6847 w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana Michała Jarosa, posła na Sejm RP, z dnia 12 listopada 2008 r., w sprawie definicji budowli w przepisach podatkowych, nadesłaną przy piśmie marszałka Sejmu z dnia 11 grudnia 2008 r., znak: SPS-023-6847/08, uprzejmie informuję.
Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.), są m.in. budynki oraz budowle. Ich definicje na potrzeby opodatkowania określone są w art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy.
Budynek jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Budowlę stanowi obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
Pojęcie budynku w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych jest zgodne z pojęciem budynku w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.). Jest to definicja zamknięta określająca niezbędne elementy budynku, których zidentyfikowanie, a tym samym określenie przedmiotu opodatkowania nie powinno budzić wątpliwości.
Definicja budowli w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zawiera odesłanie do dwóch pojęć z ustawy Prawo budowlane, tj. do obiektu budowlanego niebędącego budynkiem ani obiektem małej architektury oraz urządzenia budowlanego związanego z obiektem budowlanym, zapewniającego możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pierwsze z pojęć jest tożsame z definicją budowli z prawa budowlanego. Drugie oznacza urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, takie jak przyłącza i urządzenia instalacyjne.
Pojęcie budowli w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych obejmuje więc swoim zakresem obiekty, które stanowią budowle zgodnie z prawem budowlanym, oraz wszelkiego rodzaju urządzenia budowlane, jeśli zostanie stwierdzony ich związek użytkowy z obiektem budowlanym.
Za budowlę, w świetle powołanych przepisów, należy uważać każdy obiekt budowlany, którego nie można zakwalifikować jako budynku ani obiektu małej architektury, gdyż nie spełnia niezbędnych kryteriów przewidzianych dla tych obiektów.
Definicje powyższe odwołują się do prawa budowlanego, a więc dziedziny prawa, która w sposób najbardziej precyzyjny reguluje pojęcia z zakresu budownictwa, w tym pojęcie budynku i budowli. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych właśnie z tego względu, a także z powodów systemowych nie zawierają odmiennych uregulowań w zakresie definicji budynku i budowli.
Problemy ze stosowaniem definicji budowli wynikają z jej negatywnego i otwartego charakteru, a także z dużego zróżnicowania i stopnia skomplikowania obiektów stanowiących budowle. Istnieją również obiekty, które tylko w części stanowią budowle, zgodnie z powołanymi przepisami. Wszystko to wpływa na brak możliwości precyzyjnego uregulowania omawianej materii. Prawo budowlane jedynie przykładowo wymienia obiekty, które są budowlami, nie określając ich zamkniętego katalogu.
W związku z tym nie jest możliwe uregulowanie tej kwestii bardziej szczegółowo w ustawie podatkowej.
Ze względów systemowych najlepszym rozwiązaniem byłoby uszczegółowienie przepisów Prawa budowlanego w zakresie budowli. Pozytywnym przykładem jest nowelizacja art. 3 pkt 3 ustawy (która weszła w życie 26 września 2005 r.) polegająca na wpisaniu jako przykładu części budowlanej urządzeń technicznych części budowlanych elektrowni wiatrowych, co położyło kres wątpliwościom, jaki jest zakres opodatkowania tych obiektów.
Należy podkreślić, że w przypadku wątpliwości co zakwalifikowania obiektu jako budowli organ podatkowy może powołać biegłego dysponującego wiedzą specjalistyczną (eksperta w dziedzinie prawa budowlanego) w celu wydania opinii. Możliwość taką przewiduje art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). W tym też kierunku idzie praktyka organów podatkowych przy dokonywaniu wymiaru podatku w przypadku kwestionowania składanych przez podatników deklaracji na podatek od nieruchomości.
Podsekretarz stanu Katarzyna Zajdel-Kurowska
Warszawa, dnia 30 grudnia 2008 r.
Za portalem skarbowcy.pl
Zamieszczony w: Interpretacje MF, Podatek od nieruchomości | Otagowane: budowla w podatku od nieruchomości
