PIT-37 za 2008 r. można będzie wysłać ze strony www

Minister Finansów, odpowiadając na zapotrzebowanie społeczne, planuje umożliwić składanie wybranych deklaracji za pomocą elektronicznych środków komunikacji bez konieczności podpisywania ich bezpiecznym podpisem kwalifikowanym.

Zapowiadane ułatwienia w składaniu zeznań rocznych PIT-37 za rok 2008 powiązane są ze zmianami w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60, ze zmianami). Ministerstwo Finansów przewiduje wejście w życie powyższych zmian ma przełomie marca i kwietnia bieżącego roku. W tym również terminie udostępniony zostanie formularz interaktywny PIT-37, który umożliwi złożenie zeznania bez konieczności opatrywania go bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Składane zeznanie roczne będzie weryfikowane pod względem poprawności rachunkowej. Podpis zapewniający autentyczność zeznania podatkowego oparty będzie na następujących cechach informacyjnych podatnika składającego zeznanie: numer NIP, imię (pierwsze), nazwisko, numer PESEL (jeśli podatnik posiada ten numer), data urodzenia, kwota przychodu z zeznania lub rozliczenia rocznego za rok 2007.

System informatyczny Ministerstwa Finansów przyjmując zeznanie wygeneruje podatnikowi numer referencyjny. Będzie on wykorzystywany do pobrania urzędowego poświadczenia odbioru, które będzie potwierdzeniem wywiązania się z obowiązku złożenia zeznania. Przygotowane rozwiązanie zapewni integralność złożonych danych, będzie również dokumentować datę złożenia zeznania rocznego.

Dotychczas stosowane metody składania zeznania rocznego PIT-37 (dokumenty papierowe oraz zeznania elektroniczne opatrzone bezpiecznym podpisem kwalifikowanym) zostaną zachowane.

Ponadto, po wejściu w życie znowelizowanych przepisów, likwidacji ulegnie obowiązek zawiadamiania Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze składania deklaracji w formie elektronicznej przez osoby posiadające już kwalifikowany bezpieczny podpis elektroniczny.

Uproszczeniu ulegnie również procedura udzielania pełnomocnictw do składania deklaracji drogą internetową przez osoby upoważnione. Zmienione procedury nie będą wymagały ponownego ich uruchamiania po zmianie certyfikatu podpisu elektronicznego. Takie pełnomocnictwo do składania deklaracji w wersji elektronicznej nie będzie podlegać opłacie skarbowej.

Wyjaśnienia MF w sprawie pojęcia “budowla” w podatku od nieruchomości

Interpelacja nr 6847 do ministra finansów w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych

Szanowny Panie Ministrze! Sprawa dotyczy niedociągnięcia w przepisach podatkowych, związanego z definicją budowli. Obecnie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych odsyła w tym względzie do przepisów prawa budowlanego (art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), które jednak nie pozwala na uniknięcie rozbieżności stanowisk przy ustalaniu podstaw opodatkowania, tzn. zaliczaniu konkretnych obiektów do budynków, budowli lub urządzeń (maszyn). Niezwykle ważne jest takie zdefiniowanie pojęcia budowli, by nie było nie tylko wątpliwości, lecz by była pewność, że dla celów podatkowych nie wolno wydzielać z całości budowli części opodatkowanych i nieopodatkowanych.

W związku z powyższą sytuacją pragnę prosić o odpowiedź na pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów zakłada wprowadzenie do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych precyzyjnej definicji budynków, budowli oraz urządzeń?

2. Jeżeli tak, to kiedy ww. zmiana mogłaby być wprowadzona?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 12 listopada 2008 r.

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 6847 w sprawie przyjęcia pełnej i spójnej definicji budowli w przepisach podatkowych

Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana Michała Jarosa, posła na Sejm RP, z dnia 12 listopada 2008 r., w sprawie definicji budowli w przepisach podatkowych, nadesłaną przy piśmie marszałka Sejmu z dnia 11 grudnia 2008 r., znak: SPS-023-6847/08, uprzejmie informuję.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.), są m.in. budynki oraz budowle. Ich definicje na potrzeby opodatkowania określone są w art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy.

Budynek jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Budowlę stanowi obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Pojęcie budynku w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych jest zgodne z pojęciem budynku w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.). Jest to definicja zamknięta określająca niezbędne elementy budynku, których zidentyfikowanie, a tym samym określenie przedmiotu opodatkowania nie powinno budzić wątpliwości.

Definicja budowli w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zawiera odesłanie do dwóch pojęć z ustawy Prawo budowlane, tj. do obiektu budowlanego niebędącego budynkiem ani obiektem małej architektury oraz urządzenia budowlanego związanego z obiektem budowlanym, zapewniającego możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pierwsze z pojęć jest tożsame z definicją budowli z prawa budowlanego. Drugie oznacza urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, takie jak przyłącza i urządzenia instalacyjne.

Pojęcie budowli w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych obejmuje więc swoim zakresem obiekty, które stanowią budowle zgodnie z prawem budowlanym, oraz wszelkiego rodzaju urządzenia budowlane, jeśli zostanie stwierdzony ich związek użytkowy z obiektem budowlanym.

Za budowlę, w świetle powołanych przepisów, należy uważać każdy obiekt budowlany, którego nie można zakwalifikować jako budynku ani obiektu małej architektury, gdyż nie spełnia niezbędnych kryteriów przewidzianych dla tych obiektów.

Definicje powyższe odwołują się do prawa budowlanego, a więc dziedziny prawa, która w sposób najbardziej precyzyjny reguluje pojęcia z zakresu budownictwa, w tym pojęcie budynku i budowli. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych właśnie z tego względu, a także z powodów systemowych nie zawierają odmiennych uregulowań w zakresie definicji budynku i budowli.

Problemy ze stosowaniem definicji budowli wynikają z jej negatywnego i otwartego charakteru, a także z dużego zróżnicowania i stopnia skomplikowania obiektów stanowiących budowle. Istnieją również obiekty, które tylko w części stanowią budowle, zgodnie z powołanymi przepisami. Wszystko to wpływa na brak możliwości precyzyjnego uregulowania omawianej materii. Prawo budowlane jedynie przykładowo wymienia obiekty, które są budowlami, nie określając ich zamkniętego katalogu.

W związku z tym nie jest możliwe uregulowanie tej kwestii bardziej szczegółowo w ustawie podatkowej.

Ze względów systemowych najlepszym rozwiązaniem byłoby uszczegółowienie przepisów Prawa budowlanego w zakresie budowli. Pozytywnym przykładem jest nowelizacja art. 3 pkt 3 ustawy (która weszła w życie 26 września 2005 r.) polegająca na wpisaniu jako przykładu części budowlanej urządzeń technicznych części budowlanych elektrowni wiatrowych, co położyło kres wątpliwościom, jaki jest zakres opodatkowania tych obiektów.

Należy podkreślić, że w przypadku wątpliwości co zakwalifikowania obiektu jako budowli organ podatkowy może powołać biegłego dysponującego wiedzą specjalistyczną (eksperta w dziedzinie prawa budowlanego) w celu wydania opinii. Możliwość taką przewiduje art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). W tym też kierunku idzie praktyka organów podatkowych przy dokonywaniu wymiaru podatku w przypadku kwestionowania składanych przez podatników deklaracji na podatek od nieruchomości.

Podsekretarz stanu Katarzyna Zajdel-Kurowska

Warszawa, dnia 30 grudnia 2008 r.

Za portalem skarbowcy.pl

Opodatkowanie zysków na walucie “Skarbówka szybciej mówi niż myśli” :)

Za RMF:

“Polski fiskus w oparach absurdu
Skarbówka straszy. Osoby, które zarobiły na sprzedaży waluty i nie wpisały zysku do zeznania podatkowego, zostaną skontrolowane i ukarane. Ani fiskus, ani Ministerstwo Finansów nie mają jednak na razie pomysłu na to, jak kontrole przeprowadzić. Ale zapewniają, że wszystko w imię sprawiedliwości społecznej…
Kupując i sprzedając waluty nie zawieramy z kantorem umowy, a jedynie wręczamy i odbieramy gotówkę. Tego typu transakcje są więc praktycznie nie do skontrolowania. Resort finansów twardo stoi jednak na swoim stanowisku. Jeżeli ktoś musi opodatkować swoje dochody z tytułu gry na giełdzie, to tym bardziej z tytułu gry na różnicy kursowej – powiedział reporterce RMF FM Kamili Biedrzyckiej Szymon Milczanowski z Ministerstwa Finansów.
Na razie wygląda jednak na to, że po pierwsze – skarbówka szybciej mówi, niż myśli. Po drugie, chce zniechęcić Polaków do handlu walutą, a po trzecie – zamiast ścigać prawdziwych przestępców finansowych – traci czas.”

Można legalnie odliczać VAT od samochodów z kratką

Minister Finansów odpuścił (prawie) na całej linii w kwestii odliczania VAT naliczonego od paliw do tzw. samochodów z kratką i od zakupu samych takich samochodów. Na stronach MF opublikowano okólnik do izb i urzędów określający, że:
- VAT można odzyskać składając korektę deklaracji (w praktyce dotyczy to rozliczeń wstecz do 2005 r. włącznie), warunkiem jest homologacja na samochód ciężarowy o ładowności ponad 500 kg.
- nie ma obowiązku dokonywania korekty VAT naliczonego – nie stanie się nic w takiej sytuacji z rozliczonymi kosztami w podatku dochodowym,
- w bieżących rozliczeniach nie ma ograniczania odliczania VAT naliczonego przy zakupie samochodów z kratką i paliw do nich
- i – uwaga – nie obowiązuje już zwolnienie z VAT do sprzedaży samochodów z kratką, wynikające z przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT.

Cały tekst pisma MF:

RZECZPOSPOLITA POLSKA
MINISTER FINANSÓW
PT3/812/4/15//CZE/09/185
Warszawa, dnia 13 lutego 2009r.
DYREKTORZY IZB SKARBOWYCH
DYREKTORZY URZĘDÓW KONTROLI
SKARBOWEJ
wszyscy

W związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (TSWE) z dnia 22 grudnia 2008r. w sprawie C-414/07 Magoora sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie, dotyczącym interpretacji przepisów szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.Urz. WE L 145 z 13.06.1977, str. 1 z późn. zm., Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 9, t. 1, str. 23 z późn. zm.), w kontekście uregulowań ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, działając na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) – uprzejmie wyjaśniam:

Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przysługuje, co do zasady, w przypadku gdy:
1) przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 maja 2004r. umożliwiają (-ły) odliczenie podatku,
2) przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 maja 2004r. uniemożliwiają (-ły) odliczenie podatku, ale przepisy o podatku od towarów i usług
obowiązujące na dzień 30 kwietnia 2004r. umożliwiały odliczenie podatku, tj. w przypadku paliwa do używanych przez podatnika pojazdów samochodowych, w
odniesieniu do których na podstawie homologacji producenta lub importera dla danego typu pojazdu samochodowego bezspornie wynika, Że nie jest to samochód
osobowy i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg.

Jeżeli zatem, wskutek ograniczeń po dniu 30 kwietnia 2004r. prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia (które mu przysługiwało zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatku od towarów i usług w dniu 30 kwietnia 2004 r. lub w dniu 1 maja 2004r.), podatnikowi – zgodnie z ww. wyrokiem TSWE – przysługuje prawo do odliczenia podatku (przez dokonanie korekty rozliczenia) bez uwzględnienia tych ograniczeń.

Co do zasady ewentualne korekty powinny dotyczyć przypadków wymienionych w pkt 2. Ewentualna korekta rozliczenia uwzględniająca odliczenie podatku z tytułu nabytego paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, o których mowa w pkt 2, uwarunkowana jest posiadaniem przez podatnika dokumentów, z których wynika, iż używany w prowadzonej działalności gospodarczej pojazd samochodowy, za okres za który dokonywana jest korekta nie był samochodem osobowym i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg. Jednocześnie należy podkreślić, że podatnika obowiązują pozostałe wymogi w zakresie dokonywania odliczenia podatku, w tym posiadanie oryginałów faktur potwierdzających nabycie paliwa do napędu ww. samochodu.

Ewentualnej korekty rozliczenia podatnik dokonuje poprzez złożenie korekty deklaracji. Ponadto, w przypadku gdy podatek naliczony, który objęty jest korektą, podlegał odliczeniu przy uwzględnieniu art. 90 i 91 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, należy mieć również na uwadze dokonanie stosownych zmian w tych odliczeniach. Należy podkreślić, że organy podatkowe badając zasadność składanych w związku z ww. wyrokiem TSWE korekt, są obowiązane w każdym przypadku mieć na uwadze określony stan faktyczny występujący u podatnika.

Jednocześnie podkreślić należy, że podatnicy, którzy spełniają warunki dla dokonania stosownej korekty rozliczenia uwzględniającej odliczenie podatku naliczonego mogą lecz nie mają obowiązku jej dokonywania. Podatnik, który nie dokonał korekty, pozostając tym samym przy rozliczeniach wynikających z obowiązujących przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ma prawo, jeżeli zaliczył wydatki związane z nieodliczonym podatkiem naliczonym w koszty uzyskania przychodów, do utrzymywania tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów.

Ponadto, biorąc pod uwagę postanowienia ww. wyroku oraz mając na uwadze konieczność uniknięcia kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi, nie ma podstaw do kwestionowania podatnikom użytkującym pojazdy samochodowe w prowadzonej działalności gospodarczej, do których ma zastosowanie ww. wyrok TSWE, do korzystania z prawa do odliczania na zasadach ogólnych w bieżących rozliczeniach podatku naliczonego z tytułu bieżących zakupów paliwa wykorzystywanego do napędu tych pojazdów.

Mając na uwadze tezy zawarte w ww. wyroku TSWE powyższe wyjaśnienia dotyczą odpowiednio możliwości odliczania, zgodnie z art. 86 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatku naliczonego z tytułu nabycia lub importu pojazdów samochodowych oraz nabycia usług, zgodnie z umową najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, których przedmiotem są pojazdy samochodowe. Oznacza to, Że prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku przysługuje w odniesieniu do pojazdów samochodowych, w stosunku do których przepisy obowiązujące od dnia 1 maja 2004r. umożliwiały prawo do takiego odliczenia lub w przypadku jeżeli nie umożliwiały, ale prawo takie przysługiwałoby według zasad obowiązujących w dniu 30 kwietnia 2004r., tj. w przypadku pojazdów samochodowych, o których mowa co do zasady w pkt 2 pisma.

W odniesieniu do pojazdów samochodowych, o których mowa powyżej możliwość odliczenia (w drodze korekty – w stosunku do zakupów w poprzednich okresach lub w odniesieniu do bieżących wydatków w bieżących rozliczeniach) dotyczy całej kwoty podatku wynikającej z faktury lub dokumentu celnego, kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, pod warunkiem posiadania stosownych dokumentów oraz wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do działalności opodatkowanej. Przy ewentualnym dokonywaniu korekt podatnicy są obowiązani uwzględnić wcześniejsze częściowe odliczenie kwoty podatku przysługujące przy nabyciu pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Podobnie jak w przypadku odliczenia podatku z tytułu nabywanego paliwa, przy ewentualnych korektach dotyczących podatku od nabytych pojazdów samochodowych należy mieć na uwadze całość przepisów zawartych w ustawie umożliwiających dokonanie odliczenia, w tym przepisy artykułu 90 i 91. W przypadku zatem korekty podatku od nabytych pojazdów, który to podatek podlegał rozliczeniu z uwzględnieniem art. 90 i 91 ustawy o podatku od towarów i usług, należy mieć również na uwadze dokonanie stosownych zmian w tych odliczeniach.

Należy również zaznaczyć, że w przypadku podatników, którzy dokonają korekty odliczenia z tytułu nabycia lub importu pojazdów samochodowych, nie będą już miały zastosowania przepisy art. 86 ust. 3 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji do tych podatników dokonujących dostawy ww. pojazdów nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1336), a w stanie prawnym przed 1 grudnia 2008r. – § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, z późn. zm.).

Kontrola skarbowa będzie intensywnie ścigać e-handel; Szerszy dostęp fiskusa do danych bankowych

Zwiększenie skuteczności kontroli skarbowej oraz ograniczenie rozmiarów „szarej strefy”, zwłaszcza funkcjonującej za pośrednictwem internetu, przewiduje projekt zmian w ustawie o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw, przyjęty przez rząd. Nowe rozwiązania doprecyzowują uprawnienia organów kontroli skarbowej, głównie w dostępie do informacji i zadań realizowanych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Nowe przepisy mają umożliwić odejście od sprawowania stałej i opartej na planowaniu kontroli pracy jednostek skarbowych podległych ministrowi finansów. Ten rodzaj wewnętrznej kontroli organów administracji skarbowej zostanie powierzony Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej. Kontrola sprawowana przez niego będzie miała charakter doraźny i będzie podejmowana na podstawie informacji o ujawnionych, wymagających szybkiej reakcji, naruszeniach prawa lub zjawiskach patologicznych w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej.

Dotychczasowa kontrola skarbowa związana z obrotem towarowym z zagranicą i obrotem towarami przywożonymi z zagranicy przestanie funkcjonować w zakresie, w jakim stanowi powielenie zadań realizowanych przez organy celne i Służbę Celną. Wprowadzona zmiana zlikwiduje zagrożenie wielokrotnego podejmowania kontroli przez różne organy w stosunku do tych samych czynności obrotu.

Wprowadzono uprawnienia dla organów kontroli skarbowej, związane z kontrolą e-handlu i wykorzystywaniem internetu do prowadzenia nieujawnionej i nieopodatkowanej działalności gospodarczej. Ponieważ organy kontroli skarbowej dysponują najczęściej wyłącznie numerem rachunku bankowego podmiotu, adresem IP, nazwą domeny lub ogłoszeniem o oferowanych produktach, zostaną one dodatkowo wyposażone w uprawnienia do występowania do instytucji finansowych o dane dotyczące wskazanego numeru bankowego.

Przesłanką do wystąpienia o takie informacje będzie uprawdopodobnione przypuszczenie, że jego posiadacz uzyskuje dochody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Kontrola handlu elektronicznego będzie ważnym instrumentem w wykrywaniu i zwalczaniu podatkowej przestępczości internetowej polegającej na uchylaniu się od płacenia podatków. Dane pozyskiwane przez organy kontroli skarbowej od instytucji finansowych będą chronione analogicznie, jak informacje pozyskiwane w postępowaniu kontrolnym lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej (bądź dyrektor urzędu kontroli skarbowej) w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia będzie mógł zwrócić się do instytucji finansowych o szerszy niż dotąd zakres informacji. Zgodnie z nowymi przepisami będą to dane dotyczące m.in. przepływów na rachunkach, odbiorcy i nadawcy tych przepływów, celu i wysokości udzielanych pożyczek, kredytów oraz przebiegu ich spłat, rachunków papierów wartościowych, nabytych akcji lub obligacji Skarbu Państwa. Obowiązek dostarczenia informacji, oprócz banków, będą miały towarzystwa funduszy inwestycyjnych, zakłady ubezpieczeń, towarzystwa emerytalne oraz SKOK-i.

Informacje za portalem www.skarbowcy.pl